Muhakkaki bir gün hepimizin nefsi ölümü tadacaktır. Ya sonra...

Hepimiz bir gün o toprağın altına gireceÄŸiz kuÅŸkusuz. Allah'a ve Peygamberina iman getiren herkes buna mutlak inanıyordur. Peki ya öldüÄŸümüzde Peygamberin yüzüne nasıl bakıp nasıl ÅŸefaat dileneceÄŸiz. Bunca günah ve bunca dünya tutkusu ve bu hiç ölmeyecekmiÅŸ gibi umutla dünyaya baÄŸklandıktan sonra, Bir yetimin başını okÅŸamadıktan sonra, Bir öksüzün bir açın karnını doyurmadıktan sonra, ya allahın emanet ettiÄŸi mal ve mülk ile kibirlenmemizi nasıl gizleyebiliriz o gün,
Rabbim Sana el verdim, kol verdim, ayak verdim, göz verdim, akıl verdim tüm bunlar için bir teÅŸekür ettin mi dediÄŸinde ne cevap verebilriz. İnan var inanmayan var herkesin fikri kendine, Onlar Allahın varlığını inkar edebilirler, herkes kendi hatalarından ve doÄŸrularından sorumludur. Ama ya varsa...!
Nasıl cevap vereceklerini çok merak ediyorum. Ey rabbim sen bize iÅŸaret gösterseydin varlığını ıspatlasaydın gösterseydin kendini haÅŸa mı diyecekler. Koca kainatın kendi kendine idare ettiÄŸine inanlar , kainatın kendiliÄŸinden bir döngüde olduÄŸunu düÅŸünenler, Bir gün bütün malzemeleri alıp kendi kendine yemek olmasını ve piÅŸmesini beklesinler bakalım. ben kimseye zındık yada HaÅŸa kafir deme cesaretine sahip deÄŸilim kimin ne olduÄŸunu ancak allah bilir. sadece Allah ıslah etsin Allah hidayet nasip etsin diyebilirim.
Ben onlardan geçtim kendi derdime yanıyorum. Zalim nefsin kölesi olmuÅŸ ruhumu nasıl arındırıcam onun derdine düÅŸmüÅŸüm. Peygamberimizin yüzüne nasıl bakıcam onu düÅŸünüyorum. Ben nasıl bir yol gösterdim. Sen nasıl bir yol izledin ÅŸefik dediÄŸinde ne cevap vericem. Rabbim kulum senin yerin cehennemdir dediÄŸinde beni kim kurtaracak.
Rabbim mezara girmeden ölümü hatırlamayı tüm kullarına nasip etsin.